اين دو نسخه ظاهرا از روى يك نسخهء اصلى كتابت شده چه اختلاف اين دو بقدرى كم و ناچيزست كه با تسامحى اندك ميتوان هر دو را يكى دانست . علامت اختصارى نسخهء باب الجديد « با » ست و غالبا بىهيچ علامت است زيرا چون در آغاز كار غير ازين نسخه نسخهء ديگر در دسترس نبود انتخاب علامت لازم نمىنمود . * * * در هنگام چاپ اين كتاب سه نسخهء ديگر - ظاهرا از مؤلفين ديگر - در موضوع داستان‌هاى پيامبران بدست افتاد كه از آنها نيز استفاده شد : يكى نسخه‌ايست متعلق بآقاى دكتر مهدى بيانى استاد دانشگاه كه شاعر ارجمند فكرى سلجوقى هراتى به آن جناب بهديت داده است . نسخهء دكتر بيانى كه به خط نسخ شكسته است هم از عبارت و هم از رسم‌خط ، قديم‌تر و اصيل‌تر از نسخهء متن مىنمايد و با اينكه اول و آخر اين كهنه كتاب افتاده است و نام مؤلف و تاريخ كتابت معلوم نيست ارزش دارد كه جداگانه بچاپ رسد ، و اميدست اين خدمت ادبى را خود آقاى دكتر بيانى تعهد فرمايد . در بعضى از موارد ازين كتاب استفاده شده و در ذيل صفحات بعلامت اختصارى « بيا » نموده شده است . ديگر نسخه‌اى است از آقاى حسن نراقى كه خود از ارباب ادب و اطلاع است . اين نسخه به خط نستعليق و ظاهرا در قرن دهم نوشته شده و قدمتى چندان ندارد ولى جاىجاى مورد استفاده واقع گشت ( از صفحهء 209 ببعد ) ، بعلامت اختصارى « ن » . در صفحات اول نسخهء نراقى داستان مزدك و انوشروان نوشته شده كه هرچند ناقص است بسيار جالب است . ديگر نسخهء آقاى جعفر سلطان القرّائى دانشمند معروف تبريزى است . اين